Monday, October 18, 2010
Ευχαριστούμε για την επισήμανση – παρατήρηση σας
Η απάντηση έρχεται μετά από λίγες ώρες (ναι ναι και χαίρεσαι γιατί λες τα διαβάζουν τα παράπονα)….”Ευχαριστούμε για την επισήμανση – παρατήρηση σας”
Οκ. Τι θα περίμενε κανείς για απάντηση….?
Ίσως και ένα συγνώμη? Ένα θα προσπαθήσουμε να βελτιωθούμε? Ένα θα στείλουμε άτομο να τα μαζέψει? (ναι ναι ονειρεύομαι…… αντε πότε θα χτυπήσει το ξυπνητήρι να ξυπνήσω?).
Wednesday, August 26, 2009
Athens Airways ATH-SKG
(προς γνώση και χρήση κάθε ενδιαφερόμενου)
Το παρακάτω περιστατικό είναι πραγματικό, ακολουθεί η αλληλογραφία μου με την εταιρία.
«Προς κάθε ενδιαφερόμενο
Ονομάζομαι .................. και στις 8 Ιουνίου 2009, αγόρασα το υπ. αριθμ. ....... ηλεκτρονικό εισιτήριο από την εταιρία σας για το δρομολόγιο Αθήνα Θεσσαλονίκη, 19 Ιουλίου 2009, με ώρα αναχώρησης 21:30 και ώρα άφιξης στη Θεσσαλονίκη 22:20 (πτήση ZF 420). Την ημέρα της αναχώρησης και ώρα 12:51 μμ επικοινώνησαν από την εταιρία σας τηλεφωνικά μαζί μου για να με ενημερώσουν ότι η πτήση μου ακυρώθηκε λόγω επιχειρησιακών λόγων (υπαιτιότητα της εταιρίας σας) και νέα προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης με την επόμενη πτήση ήταν η 23:30 (πτήση ZF 422). Προσήλθα στο αεροδρόμιο για το check in, όπου στο πίνακα ανακοινώσεων η πτήση εμφανιζόταν ότι θα αναχωρήσει στις 23:40, ενώ στον κισέ της εταιρίας σας με μικρά γράμματα κάτω από την ώρα αναχώρησης αναγραφόταν 1 hour delay. Στο boarding pass που παρέλαβα εμφανίζεται ότι νέα ώρα αναχώρησης ήταν η 00:30. Η πύλη άνοιξε για επιβίβαση αλλά η πτήση τελικά αναχώρησε στη 01:15-01:30 και προσγειώθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 02:10 στις 20 Ιουλίου 2009, ενώ καθ’όλη τη διάρκεια της αναμονής μας στο αεροδρόμιο δεν υπήρξε καμία ενημέρωση για τους λόγους της νέας καθυστέρησης και την αναμενόμενη ώρα αναχώρησης.
Σύμφωνα με τον ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΚ) αριθ. 261/2004 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Φεβρουαρίου 2004 για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, στο άρθρο 5 ορίζεται ότι : 1. Σε περίπτωση ματαίωσης μιας πτήσης, οι επιβάτες δικαιούνται: α).........β) .......... και γ) αποζημίωση από τον πραγματικό αερομεταφορέα σύμφωνα με το άρθρο 7, εκτός αν: i) ............ ii)....... ή iii) έχουν πληροφορηθεί τη ματαίωση λιγότερο από επτά ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης και τους προσφέρεται μεταφορά με άλλη πτήση, που τους επιτρέπει να φύγουν όχι περισσότερο από μία ώρα νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης και να φτάσουν στον τελικό τους προορισμό λιγότερο από δύο ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα άφιξης.
Περαιτέρω το άρθρο 7 ορίζει 1. Όταν γίνεται παραπομπή στο παρόν άρθρο, ο επιβάτης λαμβάνει αποζημίωση ύψους: α) 250 ευρώ για όλες τις πτήσεις έως και
1 500 χιλιομέτρων·
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, καθώς πληροφορήθηκα την ματαίωση της πτήσης μου μόνο 8,5 ώρες νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα πτήσης και η τελική ώρα άφιξης μου στον προορισμό μου ήταν σχεδόν 4 ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα άφιξης μου, δικαιούμαι 250 ευρώ αποζημίωση από την εταιρία σας.
Αναμένω ΑΜΕΣΑ την απάντηση σας και τον τρόπο παραλαβής της αποζημίωσης μου.»
Και ναι την πήρα την αποζημίωση μετά από μια δυο ηλεκτρονικές ενοχλήσεις μου προς υπενθύμιση της περίπτωσης μου. Περιττό να πω ότι οι υπεύθυνοι της εταιρίας είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να μας ενημερώνουν για τα δικαιώματα μας σε τέτοιες περιπτώσεις, εμένα το μόνο που μου είπαν είναι ότι μπορούσα να ακυρώσω το εισιτήριο μου και να πάρω πίσω τα χρήματα μου, κανείς λόγος για αποζημίωση.
Ελπίζω να σας φανεί χρήσιμο....δεν είναι και άσχημα τα 250 ευρώ...
Friday, November 21, 2008
Sunday, November 16, 2008
Sunday evening thoughts
So while sitting on my couch drinking my tea could not help but wonder: Do we really care about the people* around us and vice versa? Or do we/they just use each other to fulfil our short/long term goals and then just move on? Do we just keep them around in case a new goal appears?
Monday, September 22, 2008
Friday, July 11, 2008
They say....... I say......
I say "What doesn't kill you, leaves you limp."
Thursday, June 12, 2008
Μπορεί.....
Monday, June 02, 2008
Βαρέθηκα......
Βαρέθηκα τα πάντα και τους πάντες.....αλλά πιο πολύ από όλα βαρέθηκα τον εαυτό μου.
Something' s got to give. (που λένε πολύ σωστά και οι φίλοι μου οι Εγγλέζοι)
Sunday, April 06, 2008
Ερωτηματολόγιο της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών
So here it goes.....
-Γιατί κλαις;
Γιατί ο πατέρας μου πέθανε και δε μπορώ να σκέφτομαι τη μητέρα μου μόνη της, γιατί το υποτιθέμενο άλλο μου μισό αποδείχτηκε πολύ λίγο και γιατί ίσως και να μη υπάρχει τελικά αιώνια αγάπη.
- Γιατί δεν κλαις;
Not applicable το τελευταίο τρίμηνο.
- Πού είναι ο βάλτος;
Παντού γύρω μας, μέσα στους ανθρώπους.
- Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
Τα ίδια μας τα αισθήματα είναι ο δεσμοφύλακας του καθενός.
- Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
Στο μυαλό μου που δε μπορώ να το κοντρολάρω.
- Περιφρονείς κάτι;
Ίσως πολλά και πολλούς, και ίσως εν αγνοία μου.
- Θα ερωτευόσουν για πάντα;
Έτσι πίστευα.
- Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
Δεν έχω ιδέα.
- Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
Όχι δε νομίζω, για κάποιο λόγο θα υπάρχουν.
- Do you remember revolution?
Please remind me again.
- Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
Το ανεβαίνω το βουνό ακόμα και όταν το ζώδιο λέει το αντίθετο.
-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
Οι παππούδες μου δε ζούνε πια.
- Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
Κι’ άλλο καρτέρι?
- Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ΄το νόμο;
Ο νόμος είναι μέσα μας, άρα ότι μου όριζε ο εαυτός μου θα έκανα.
- Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ΄την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
Τι είναι η οδός Αχαρνών;
-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;
Τζάμπα θα πήγαινε, κάποιος άλλος με αντίστοιχα σχέδια θα εμφανιζόταν.
-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ΄αστέρια;
Και τι να σου κάνουν τα αστέρια όταν ο ουρανός είναι συννεφιασμένος?
- Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Δυστυχώς ο άνθρωπος έχει απίστευτες αντοχές.
Δεν προσκαλώ κάποιον επώνυμα, όποιος διαβάσει το ερωτηματολόγιο και θεωρεί ότι έχει να απαντήσει κάτι feel free to do so.
Wednesday, March 19, 2008
Wednesday, March 05, 2008
ΓΚΑΛΟΠ
Ή μήπως αν πας να φας, χωρίς να πεινάς ή ενώ ακόμα το στομάχι σου νιώθει αδύναμο, θα καταλήξεις να θεωρείς αδιάφορο και αηδία ακόμα και το πιο αξιόλογο πιάτο φαΐ ??
Saturday, February 23, 2008
Tuesday, February 12, 2008
To the future and hopefully one who will last love of my life
Δήμητρα Γαλάνη - Γιώργος Καραδήμος (ντουέτο)
Σε θέλω εδώ για να μπορώ
όλα όσα ζω να΄ναι δικά μου
να΄σαι πληγή απ΄την πληγή
να΄σαι χαρά απ΄τη χαρά μου
να΄σαι εδώ γιατί η ζωή
με ένα σώμα δεν αρκεί
σε θέλω εδώ για να υπάρχω
Σε θέλω εδώ για να μπορώ
να΄χω έναν άνθρωπο δικό μου
με τη σιωπή να του μιλώ
όπως μιλάω στον εαυτό μου
και να μοιράζομαι στα δυο
τ΄άστρα το χρώμα το λεπτό
ότι κι αν γίνει καρδιά μου
εσύ να΄σαι εδώ
Να μπορώ να σ΄αγαπήσω
να μπορώ να σε μισήσω
με το βλέμμα να σου δείξω
χωρίς να μιλήσω
τί θέλω να πω
Σε θέλω εδώ να σε κοιτώ
να σε ξυπνώ να σε κοιμίζω
σε θέλω εδώ για να μπορώ
κάτι από αγάπη να θυμίζω
να΄σαι εδώ γιατί η ζωή
με ένα σώμα δεν αρκεί
ότι κι αν γίνει καρδιά μου
εσύ να΄σαι εδώ
Να μπορώ να σ΄αγαπήσω
να μπορώ να σε μισήσω
με το βλέμμα να σου δείξω
χωρίς να μιλήσω
τί νιώθω
Σε θέλω εδώ γιατί η ζωή
με ένα σώμα δεν αρκεί
οτι κι αν γίνει σε θέλω
σε θέλω εδώ
σε θέλω εδώ
Wednesday, January 23, 2008
Έρωτας
Wednesday, January 16, 2008
LOST
Δικαιοσύνη
Διαφάνεια
Αξιοκρατία
Ισότητα
Δικαιώματα
Αγάπη
Έρωτας
Μόνο τα σκατά παραμένουν πάντα τα ίδια .
Tuesday, January 08, 2008
KOUIZ
Σε ποια πόλη της Δυτικής Μακεδονίας θεωρείται παρεμπόδιση κυκλοφορίας το να σταθμεύσεις σε ένα δρομάκι (που έχει το μέγεθος ενός αυτοκινήτου) και τον μόνο που εμποδίζεις είναι οι πελάτες του περιπτερά που σταματούσαν εκεί για να αγοράσουν τσιγάρα και σου έκανε καταγγελία?
Σε ποια πόλη της Δυτικής Μακεδονίας πας να παραπονεθείς στον Διοικητή της τροχαίας και σου απαντάει "και λίγο ήταν το πρόστιμο, κανονικά έπρεπε να πάτε μέσα για πλημμέλημα".
Σε ποια πόλη της Δυτικής Μακεδονίας ρωτάς το Διοικητή της τροχαίας ποια είναι η διαδικασία όταν δε δέχεσαι την κλήση και σου απαντάει "κάντε ένσταση να σας την απορρίψουμε" χωρίς καν να έχει διαβάσει τα επιχειρήματα σου?
Σε ποια πόλη της Δυτικής Μακεδονίας ο Διοικητής έχει χιούμορ και σου λέει "Μα εμένα ποτέ δε με έχουν γράψει για παράνομη στάθμευση" ???
Σε ποια πόλη της Δυτικής Μακεδονίας ο ίδιος ο Διοικητής επικαλείται τα προσωπικά δεδομένα όταν του ζητάς να δεις αν έχουν δοθεί κλήσεις σε εκείνο το σημείο και με το υπέρογκο ποσό των 400 ευρώ σε ντόπιους κάτοικους, αλλά ξεχνάει τα προσωπικά δεδομένα και σου δίνει στεγνά ότι μάλλον ο περιπτεράς σε κατήγγειλε και ήρθαμε να σε γράψουμε??
Όποιος το βρει κερδίζει πολλά λεφτά γιατί δε θα χρειαστεί να πατήσει ποτέ το πόδι του (μάλλον το όχημα του) σε αυτήν την πόλη και να πάρει κλήσεις επειδή εκεί οι κάτοικοι δεν έχουν με τι να ασχοληθούν.
Monday, December 31, 2007
Κάλαντα my ass!!!!
ΟΚ να δεχτώ ότι κάποιοι το κάνουν για το γούστο τους, αλλά οι περισσότεροι το κάνουν για το χαρτζιλίκι που πρόκειται να βγάλουν.
Να τα δεχτώ όλα αυτά. Κανένα έθιμο δε λέει ότι πρέπει να ανοίξω τη γαμημένη την πόρτα για να μου πείτε τα κάλαντα. Κανένα έθιμο δε λέει ότι πρέπει να δώσω 10 ευρώ στο κάθε μαντράχαλο που θα ρθει να πει τα κάλαντα.
Παίρνω βαθιές αναπνοές, να μην ανοίξω με κανά τηγάνι στο χέρι.
Αλλά πόση υπομονή μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, όταν του χτυπάς το κουδούνι 5 φορές (μετρημένες) και άλλες τόσες το πόμολο της πόρτας, την οποία συνεχίζεις και τη βαράς με το χέρι σου στις 3 και το μεσημέρι. Ξέρεις ρε μαλάκα αν μέσα στο σπίτι υπάρχει κάποιο μωρό που κοιμάται εκείνη την ώρα, ξέρεις ρε μαλάκα αν μέσα στο σπίτι υπάρχει κάποιος άρρωστος ή κάποιος ηλικιωμένος που περιμένει όλη μέρα να απολαύσει τον μεσημεριανό του ύπνο? Ξέρεις ρε μαλάκα αν μέσα στο σπίτι υπάρχει κάποιος που έχει γαμηθεί να δουλεύει επί άπειρες ώρες τις τελευταίες μέρες και δεν τον ενδιαφέρει αν είναι παραμονή αλλά το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να ξεκουράσει το κουρασμένο σώμα του και μυαλό του.??????
Αλλά η έλλειψη τρόπων και η έλλειψη σεβασμού προς τον συνάνθρωπο (που με ένα τρόπο αποδεικνύεται με το σεβασμό των ωρών κοινής ησυχίας) δεν εξαφανίζονται έτσι απλά επειδή θα αλλάξει ο χρόνος. Ο μαλάκας δυστυχώς θα παραμείνει μαλάκας, ο κάφρος κάφρος, ο απατεώνας απατεώνας and so on.
Καλή μας χρονιά and excuse my language.
Saturday, December 22, 2007
MERCEDES 600 SEL
Μια ιστορία καθημερινής (δυστυχώς) τρέλας.
Περπατάω αμέριμνη στην παραλία της πόλης μας, είναι ακόμα σχετικά νωρίς πρωί Σαββάτου και ίσως γι’ αυτό δεν έχει μετατραπεί η παραλία σε ανοιχτό πάρκινγκ. Στο ύψος της ποδηλατούπολης (δίπλα από το Μακεδονία Παλλάς) εμφανίζεται ο εν λόγω κύριος (ας τον ονομάσουμε κύριο προς χάριν της συζήτησης) και παρκάρει τη Mercedes του αμέριμνος μπροστά στην είσοδο του πάρκου. Για να είμαι αντικειμενική δεν την φράκαρε την είσοδο. Παλεύω με τον εαυτό μου, να μη πω τίποτα και απλά χειροκροτώ. Και εκεί ξεκινάει όλη η ομορφιά της ιστορίας, γιατί πλέον το να παρκάρει κανείς παράνομα, δε κάνει αίσθηση σε κανέναν, και δε προκαλεί ντροπή ούτε καν στον παράνομο, το αντίθετο θα έλεγα μάλλον.
Ο “κύριος” βγαίνει από το αμάξι του, και προφανώς πειραγμένος από το χειροκρότημα μου, γυρίζει με ύφος και μου λέει (σημειωτέον, δε προχωρούσα δίπλα του, αλλά από την κάτω πλευρά του ποδηλατόδρομου) εγώ έχω Mercedes 600, τα πληρώνω τα πρόστιμα και δε με απασχολεί, δε μπορείς να μου κάνεις τίποτα. Και ειλικρινά δε θα είχα ασχοληθεί αν δεν τα είχε πει αυτά. Βγάζω τη φωτογραφική μου και απαθανατίζω την αυτοκινητάρα του. Χρήματα μάλλον έχει ο κύριος, αλλά με το να πληρώνει τα πρόστιμα μάλλον δε του μένουν για να πληρώσει πάρκινγκ.
Τέλος πάντων, μη ξεφεύγω από το θέμα μας. Βγάζω τη φωτογραφία μου και παίρνω τηλέφωνο τη δημοτική αστυνομία, εξηγώ στην κυρία στο τηλέφωνο, η οποία χαμογελώντας μου λέει “Κυρία μου αν στείλω κάποιον να τον γράψει θα πρέπει να γράψει και 200 αυτοκίνητα που θα είναι παρκαρισμένα εκεί δίπλα”......ντοιγκ......... “Προσπαθήστε να τα βρείτε μεταξύ σας”........ντοιγκ ν.2........όπου την ώρα που μιλάω εγώ με την δημοτική αστυνομία βγαίνει ο κύριος από την ποδηλατούπολη, βγάζει φωτογραφική μηχανή και με φωτογραφίζει σχολιάζοντας “Με τέτοια φάτσα δε μπορείς να μου κάνεις τίποτα”....μάλλον τον ενόχλησε το τρίτο μάτι που έχω στο κούτελο. Ξαναμπαίνει στο αυτοκίνητο και μάλλον τον ξίναν τα .@@@@@@ γιατί ξαναβγαίνει πλησιάζει λίγο προς τα μένα και ξύνει τα @@@@@. Υστερα πως να μη κάνεις τον συνειρμό μικρού μορίου και μεγάλου αυτοκινήτου. Τέλος πάντων, και φωνάζοντας μου λέει πες τους ότι τώρα θα πάω να παρκάρω στο Λευκό Πύργο.
Ειλικρινά τι να πει κανείς. Τα σχόλια δικά σας.
Τι θέλει να πει ο ποιητής????
Τι συμβολίζουν αυτά τα παρατεταγμένα τσιμεντένια “φτερά”??
Προβλέπεται να πλαισιωθούν από δεντράκια (που τόσο λείπουν από την πόλη μας) απλά δε τα έχουν φυτέψει ακόμα γιατί δεν είναι η εποχή της μεταφύτευσης? Υπάρχει κάποια μακέτα για το πως πρόκειται να καταλήξει αυτή η εικαστική παρέμβαση?
Δε θα ρωτήσω καν, ποιό είναι το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση του έργου, απλά μόνο το τι θέλει να πει ο ποιητής?
Thursday, November 29, 2007
Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης ΜΑΣ ανταποδίδει την ψήφο ΣΑΣ
Τώρα τι μου προσφέρει το οποίο αξίζει πάνω από 60 ευρώ το δίμηνο, τι να πω. Κάτι θα ξέρει. Τόσο κόπο και προσπάθεια καταβάλουν τα συνεργεία για να φτιάξουν αυτά τα ........ πεζοδρόμια, σα το γιοφύρι της Άρτας έχουν καταλήξει να είναι.
Αλλά δεν έχω παράπονο, τα φτιάξαν μια , τα φτιάξαν δυο, τα κατάφεραν. Μπορούμε πλέον να τα χαιρόμαστε και να τα θαυμάζουμε. Η φωτό έχει ληφθεί 29/11/2007, ώρα 22 και κάτι, στην οδό Βασ. Γεωργίου (ύψος Μπιζανίου).
Αγαπημένε μας Δήμαρχε, ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας, άραγε σε τι χάλια θα ήταν η πόλη μας, αν δεν είχαμε εσένα. Επίσης να ευχαριστήσω όλους τους αγαπημένους μου συμπολίτες που με τη ψήφο τους μας δείξαν εμάς τους αδαείς το σωστό δρόμο. Έτσι μπράβο, και στις επόμενες εκλογές πάλι δαγκωτό τον ίδιο να ψηφίσετε.
